Bransoletka koralikowa z motywem etnicznym – plemię Huichol (Meksyk)

Ręcznie wykonana bransoletka koralikowa, pochodząca z rdzennej społeczności Huichol (Meksyk). Koraliki zostały tu połączone na krośnie i przedstawiają tradycyjny motyw etniczny.

Długość (bez sznurka): 14 cm
Długość całkowita: 31 cm
Szerokość: 0,5 cm

Rdzenna społeczność Huichol z Meksyku

Huichol to jedna z grup, która od czasów podboju Hiszpanii zdołała zachować odrębność etniczną. Sami nazywają siebie Wirrárrica lub Wirraritari (liczba mnoga). Społeczność ta żyje w izolacji, zamieszkując głównie tereny górskie regionów Jalisco, części Nayarit, Zacatecas i Durango. Jest to plemię, które od wieków pracuje z medycyną Peyotl. 

Symbolika w rdzennej społeczności Huichol jest bardzo ważna i odwołuje się do wierzeń oraz tradycji tego meksykańskiego ludu. Niektóre z symboli występujących na tradycyjnej biżuterii to:

• Lustra: są symbolem dualności i wglądu w świat bogów i przodków. 
• Oko Boga: oznacza ufność we wszechwiedzącą Opatrzność, a także moc widzenia i rozumienia rzeczy nieznanych.
• Jeleń: reprezentuje zarówno moc kukurydzy podtrzymującej ciało, jak i moc kaktusa pejotlowego, która karmi i oświeca ducha. 
• Kojot: jest posłańcem ognia. 
• Świeca: symbolizuje ofiarę dla ducha. 
• Pejotl: to roślina niezbędna w duchowych tradycjach Huichol. Jest używana w ceremoniach religijnych i wiąże się z uzdrawianiem i duchowym oświeceniem.
• Kwiat: reprezentuje moc i oświecenie. 
• Orzeł: pomost między bogami a ludzkością. Społeczność Huichol wierzy, że w orlich piórach drzemie moc widzenia i słyszenia wszystkiego, leczenia chorób i sprawiania, że pojawia się słońce i deszcz.

Tradycyjne rękodzieło: Czeskie koraliki w Amazonii

Wśród wielu rdzennych społeczności Ameryki Południowej wykorzystuje się charakterystyczne szklane lub plastikowe koraliki do produkcji tradycyjnego rękodzieła. Prawdopodobnie zjawisko to ma swoje korzenie we wczesnym europejskim kolonializmie i szlakach handlowych, które łączyły Europę z Amerykami. Odkrywcy ze Starego Kontynentu poszukiwali wówczas cennych zasobów, takich jak przyprawy, metale szlachetne czy egzotyczne towary, przywożąc ze sobą szeroką gamę produktów powstałych w Europie.

Prawdopodobnie wśród nich znalazły się także szklane koraliki, z których już od XVI wieku słynęła miejscowość Jablonec w Czechach, a które w kolejnych wiekach eksportowane były do różnych części świata. Gdy europejscy handlarze i odkrywcy zapuszczali się coraz głębiej w amazońskie lasy deszczowe, napotykali rdzenne plemiona, wymieniając z nimi europejskie towary w zamian za lokalne dobra.

Rdzenni mieszkańcy Amazonii, ze swoimi bogatymi tradycjami kulturowymi i rzemiosłem, szybko znaleźli kreatywne sposoby na włączenie tych nowych materiałów do już istniejących praktyk. Ponieważ czeskie koraliki odznaczają się żywymi kolorami i wysoką wytrzymałością, stały się cennym dodatkiem do repertuaru rdzennego rękodzieła. Do pewnego stopnia zastąpiły nawet dotychczas wykorzystywane nasiona i inne naturalne materiały. 

Z czasem koraliki te na stałe wpisały się w wymianę kulturową pomiędzy Europą, a społecznościami zamieszkującymi lasy Amazonii. Integracja z lokalnymi tradycjami i wzornictwem otworzyła tym samym rdzenne tradycje na nowe środki wyrazu i etnicznego kolorytu.